| تبليغات | X |
به بیراهه می رود،
قطار روزگاری،
که ریلش استخوان بشریت است!
نوشته شده توسط سجاد رشیدی پور در دوشنبه نهم آذر 1388 | از لولۀ تفنگ،
زیبا تر است،
یا از پنجره؟
دیدن آسمان!
نوشته شده توسط سجاد رشیدی پور در دوشنبه دوم آذر 1388 | به کبوتر قسم،
قنداق کودکی هیچ انسانی،
اونیفرم نبود!
نوشته شده توسط سجاد رشیدی پور در دوشنبه بیست و پنجم آبان 1388 | تنی،
که از تن سلاخی شدۀ جانداران دیگر،
تغذیه می کند،
صلح را آیا خواهد فهمید؟!
نوشته شده توسط سجاد رشیدی پور در دوشنبه هجدهم آبان 1388 | به بلندای دیوار چین،
به سوی تو،
گام ها برخواهم داشت،
اگر و فقط اگر،
به سوی من،
یک گام برداری!
نوشته شده توسط سجاد رشیدی پور در دوشنبه یازدهم آبان 1388 | از غارها بیرون آمدیم،
تا با هم باشیم!
یادت هست؟!
نوشته شده توسط سجاد رشیدی پور در دوشنبه چهارم آبان 1388 | فرمانروای جهان خواهی بود،
نه با تخریب شهرها،
که با تسخیر قلب ها!
نوشته شده توسط سجاد رشیدی پور در دوشنبه بیست و هفتم مهر 1388 | مثل کودکی،
کاش،
هواپیماهایمان،
کاغذی بود!
نوشته شده توسط سجاد رشیدی پور در دوشنبه بیستم مهر 1388 | چه جهانی می شد اگر،
رئیس جمهورها،
مادربزرگ ها بودند!
نوشته شده توسط سجاد رشیدی پور در دوشنبه سیزدهم مهر 1388 | به جنگ با تاریکی،
شمشیر نکش،
نوشته شده توسط سجاد رشیدی پور در دوشنبه ششم مهر 1388 | 
